Facebook GooglePlus Twitter


poniedziałek, 12 czerwiec 2017 07:00

ADHD - Jak diagnozować u dzieci?

Napisał 
Oceń ten artykuł
(0 głosów)

Przy diagnozie zespołu nadpobudliwości ruchowej, czyli ADHD koniecznym warunkiem jest pojawienie się objawów przed 7 rokiem życia, natomiast już wcześniej jak i po tym wieku mogą wystąpić zachowania, które mogą sugerować ADHD.

adhdDziecko w wieku przedszkolnym może przejawiać nadruchliwość, jest stale w ruchu, wspina się na meble, nie lubi wykonywać czynności wymagających skupienia tj rysowanie. Jego zachowaniu towarzyszą częste wybuchy emocjonalne, w kontaktach z rówieśnikami jest agresywne. Gdy dziecko wchodzi w okres nauczania początkowego, podczas lekcji charakteryzuje go chodzenie po klasie, rozpraszanie innych, rozmawianie, przerywanie innym. Nie zapisuje zadań domowych, nie wykonuje w całości zadań od nauczyciela, trzeba mu kilkakrotnie powtarzać polecenie. Podczas pakowania tornistra wskazana jest pomoc dorosłego, ponieważ dziecko często zapomina potrzebnych rzeczy takich jak np. książki, zeszyty, długopisy, ołówki. Podobnie jak podczas wieku przedszkolnego jest agresywne w stosunku do rówieśników, często wdaje się w bójki oraz je prowokuje. Natomiast dziecko dorastające z nadpobudliwością ruchową podczas, gdy wchodzi w wiek nastoletni zaczyna odczuwać wewnętrzny niepokój, problem sprawia mu przewidywanie konsekwencji zachowań. Problemy z koncentracją uwagi, które występowały już wcześniej zaczynają się nasilać, co powoduje popełnianie licznych błędów, których konsekwencją są gorsze od możliwości wyniki w nauce. Pozostają trudności w relacjach z innymi, poprzez brak umiejętności rozwiązywania problemów nastolatek szuka alternatywnych rozwiązań, często destrukcyjnych dla siebie. Ma problemy z organizacją czasu co skutkuje problemami  w wybieraniu i realizacji celów. Jednocześnie należy pamiętać, że osoba, która cierpi na zespół nadpobudliwości psychoruchowej również może osiągać te same cele co rówieśnicy, natomiast będzie to od niego wymagało większego nakładu pracy oraz pomocy ze strony rodziców oraz nauczycieli.

 

Podstawową formą leczenia rodziny, która zgłasza się z przypuszczeniem, że dziecko cierpi na nadpobudliwość ruchową jest psychoedukacja na temat ADHD. Ważne jest, aby oprócz najbliższego otoczenia dziecka w psychoedukację byli zaangażowani nauczyciele. Istotnie jest, aby wspólnie wypracować metody, które pomogą dziecku jak i otoczeniu radzić sobie z jego objawami. W niektórych przypadkach pomocna może być psychoterapia rodzinna, a czasami bardziej zalecana jest terapia indywidualna dziecka. Terapia indywidualna jest również bardzie zalecana w przypadku nastolatków z nadpobudliwością ruchową Należy pamiętać, że terapia osoby z ADHD jest procesem długoterminowym.

 

Ostatnio zmieniany piątek, 12 maj 2017 09:45

MENU

Wiadomości

Wydarzenia

Kalendarz

Ogłoszenia

Katalog

Reklama

Kontakt

KATEGORIE

Wiadomości

Sport

Motoryzacja

Polityka

Rozrywka

Sponsorowane

Nauka i Edukacja

Biznes i Gospodarka

Kultura i Sztuka

Społeczeństwo

Bezpieczeństwo

 

Facebook GooglePlus Twitter